HEETERVUREN! Reuzegezellig | Houvast Komt Buiten op zondag, 2 september (hier meer info)

Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Plaats waar je terecht kan met bedenkingen en berichten over allerhande onderwerpen

Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor Marc » zo 17 jun, 2018 02:08

Vandaag , exact 15 jaar geleden ... 17u40 ... een papiertje gekribbeld op de keukentafel .. net zoals in een goedkope B-film. Eerste reactie ongeloof... kleren weg... verbijstering
Droge reactie aan de telefoon... klacht bij de politie wegens ...kinderontvoering. Ministerie van Justitie zwengelt zich in gang. Rechtzaak België victory, rechtzaak Londen victory... maar zonder echt resultaat.Engeland, nog voor de Brexit was uitgevonden beschermt ook al begaan ze een misdrijf. Moeder komt ermee weg.
De scenarioschrijvers van Thuis of Familie zouden het niet beter hebben kunnen bedenken voor een seizoensfinale.

17/06/2003-17/06/2018 .. 15 jaar later is een puinhoop het enige dat over de plas achterblijft. Een meisje met een enorme intelligentie zit in een negatieve spiraal.
En hier, aan deze kant van de plas, zien we lijdzaam toe hoe een volwassene het leven van een puber verder om zeep helpt. En dan zijn er nog volwassenen, die zich 'mijn familie' durven noemen die naar de overkant kaartjes sturen en begrip tonen ....

Ondanks alles heb ik , met vallen en opstaan, met plezier en teleurstelling, met liefde geven, krijgen en de deur in gezicht gesmeten krijgen geleerd , door omstandigheden, dat leven een kostbaar iets is.
Dat je beslissingen neemt, dat je geluk afdwingt, keuzes maakt, dat je je leven niet laat afhangen, leiden door pijn, negatieve gevoelens.
Je plukt de dag, je koestert, je leeft tegen 110%, je maakt keuzes, je steekt energie in die mensen die wél belangrijk zijn terwijl je voelt dat elders iemand een slim, creatief, mooi persoon om zeep helpt . Je probeert het tij te keren , maar het lukt niet. Het gehersenspoel heeft zijn werk al gedaan. De resultaten liegen er niet om. Ze vecht, ze vraagt, je antwoordt, je bent eerlijk... je antwoorden komen niet overeen met wat ginds wordt verteld. Wie spreekt de waarheid ? Je weet dat jij het bent maar je hebt geen verweer. Het verwijt waarom je niet komt ? Het antwoord wordt niet begrepen en is een dankbaar gegeven voor de ' liefdevolle ' moeder om uit te spelen tégen vader en grootouders. En ondertussen blijven familieleden mee het vuur aanwakkeren. Niet langer de naam 'familie' waardig, bij deze. Men koos partij, voor mij is er geen weg terug. Geen 'Wir haben es nicht gewußt' ... Grootouders zien hun kind niet opgroeien, alleen maar pijnlijke berichten, foto's hoe een jong individu, met vele kwaliteiten, wordt vernietigd door een persoon die enkel zichzelf centraal stelt en hiervoor ook haar eigen kind graag opoffert. Zelf sta je aan de zijlijn,ziet het gebeuren en kan niets ondernemen. Ik heb nooit 'haat' gekend. Heb zélfs vergeven maar niet vergeten, mensen die me kennen kunnen dit beamen. Weggecijferd maar niet dom geweest en de rekening nogmaals gepresenteerd gekregen. Ik ben nadien niet gespaard gebleven door 'het leven'... maar heb geleerd.
Ik heb geleerd, ben geduldig geweest....
Heb een koffer vol met bewijsmateriaal dat , hopelijk, ooit in de juiste handen zal terecht komen. Nu is ze nog te jong. Ze moet geen partij kiezen. Maar wanneer is het wél het moment ? Is het dan al niet te laat ?
Ik heb lessen getrokken , elke dag, gedurende 15 jaar .
Maar heb geweigerd om de handdoek te gooien, ik geniet van het leven door alles wat me is overkomen.
Ik heb vrienden gemaakt...voor het leven.
Ik pluk de dag ... telkens weer.. mét de juiste mensen en laat hen, die al jouw energie en die van je naasten wegzuigen, weg dobberen als een vlot bij een zinkende Titanic ook richting ijsberg. Heb niet langer medelijden.
Zij kozen voor leedvermaak... , het mes nog een extra kwartslag in de wonde .... en geen aandacht voor de slachtoffers, die achterbleven, ouder, grootouders.
En eigenlijk is er , na 15 jaar maar één echt slachtoffer... dankzij haar eigen moeder geruggensteund door mensen, die zich familie noemen.... alleen niet langer voor mij.
15 jaar .... geduld en vergeving is niet oneindig wanneer men accepteert dat een intelligent , knap meisje door een ouder om zeep wordt geholpen.
Ik hoop echt dat Karma bestaat en er sommigen weldra de rekening gepresenteerd krijgen.
En ...ik weet dat de tamtam zijn werk zal doen .. en weldra Noord-Engeland zal bereiken.... én ook Karma

Twee dagen later logde ik in op Houvast om mijn 'ei' kwijt te kunnen .... en ik ben er nog steeds. :yes: :wink:
“In three words I can sum up everything I've learned about life: it goes on.”
- Robert Frost -
Avatar gebruiker
Marc  Man
Teamlid
 
Berichten: 6339
Geregistreerd: do 19 jun, 2003 15:39
Woonplaats: Heist o/d Berg

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor Den Bartjes » zo 17 jun, 2018 07:01

:pet:
I realize that humor isn't for everyone.
It's only for people who want to have fun,enjoy life and feel alive.
Avatar gebruiker
Den Bartjes  Man
Teamlid
 
Berichten: 794
Geregistreerd: za 07 mei, 2011 17:11
Woonplaats: Vlaamse Ardennen

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor Aquaman » zo 17 jun, 2018 10:47

Marc schreef:Vandaag , exact 15 jaar geleden ......

Twee dagen later logde ik in op Houvast om mijn 'ei' kwijt te kunnen .... en ik ben er nog steeds. :yes: :wink:


We weten intussen allemaal dat jij hier je ei kwijt kon, en gelukkig nog steeds! :lol: :yes:


Afbeelding
Veni, Vidi, Velcro...
Avatar gebruiker
Aquaman  Man
Teamlid
 
Berichten: 689
Geregistreerd: di 16 jun, 2009 07:48

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor Marc » zo 17 jun, 2018 19:12

Aquaman schreef:
Marc schreef:Vandaag , exact 15 jaar geleden ......

Twee dagen later logde ik in op Houvast om mijn 'ei' kwijt te kunnen .... en ik ben er nog steeds. :yes: :wink:


We weten intussen allemaal dat jij hier je ei kwijt kon, en gelukkig nog steeds! :lol: :yes:


Kan je ondertussen al een serieuze omelet mee maken :whistle:
“In three words I can sum up everything I've learned about life: it goes on.”
- Robert Frost -
Avatar gebruiker
Marc  Man
Teamlid
 
Berichten: 6339
Geregistreerd: do 19 jun, 2003 15:39
Woonplaats: Heist o/d Berg

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor Fien » ma 18 jun, 2018 09:32

Ooit, Marc, ooit... komt boontje om zijn loontje... Zeker weten! :pet:
"Bonne" ne s'écrit plus avec un "C" !!
Avatar gebruiker
Fien  Vrouw
 
Berichten: 2106
Geregistreerd: za 27 dec, 2003 13:52
Woonplaats: Pajottenland

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor bambie » ma 18 jun, 2018 14:49

Wijze woorden van Fien …

Ik ben kind van gescheiden ouders, mijn moeder heeft me sinds mijn 9maand ook jarenlang bij mijn vader weggehouden. Waarom zal ik nooit weten, want ondertussen trok ik daar op 9 april 1993 de deur definitief achter me dicht.
Ik herinner me mijn jeugd ‘thuis’ eigenlijk alleen maar als kommer en kwel. Moeder is kort na het uit elkaar gaan met mijn echte vader een nieuwe relatie gestart. Daaruit zijn nog een halfbroer en zus geboren. De 1e jaren van mijn jonge leven weet ik niet zoveel van alle ellende die ik meegemaakt heb, maar mijn oma en opa langs moeders zijde hebben het me later wel verteld. Toen mijn broer 8j later geboren werd (wow, een jongen, de droom van stiefvader) is het pas echt erg beginnen worden. Vanaf die periode weet ik nog vrij veel zaken, ook al was ik toen maar een kleine 9jaar. Ik werd gebombardeerd als manusje van alles en boksbal (elke vrijdag de poets, en moeder gebruikte witte handschoenen om te controleren, dagelijks de afwas, de kolenstoof schoonmaken, de opruim van mijn halfbroer en –zus, babysit, gras maaien, enz). En owee als er, met wie of wat dan ook, maar iets tegenzat ….. Ik had bijna altijd kapotte en/of blauwe armen en benen van de slagen, werd uren opgesloten in het kolenhok, werd ’s avonds laat uit bed gehaald en in nachtjapon zomaar buiten gezet tot ’s morgens, weekends op zolder opgesloten terwijl moeder, stiefvader, halfzus en –broer op uitstap waren,….

Het ergste vond ik echter de vernederingen die ik moest ondergaan, en de psychologische spelletjes die gespeeld werden. (ik moest bv. vriendinnetjes uitnodigen, maar ik moest dan enkel toekijken hoe zijn in de tuin speelden en ijs en koekjes kregen. Ik kreeg van oma centjes om voor moederdag een boeketje bloemen te kopen, maar die bloemen werden dan voor mijn ogen weggesmeten, op mijn hoofd gegooid, enz ….. )
En ja …. Oma en opa hebben me daar vaak genoeg proberen weghalen, maar het ‘Dutroux tijdperk’ bestond toen nog niet. Ik liep weg van huis, maar werd door de politie telkens teruggebracht of teruggehaald waar ik was.

Ik wist pas rond mijn 13e, door een ‘ongelukkig’ toeval, dat mijn stiefvader niet mijn echte vader was. Ik heb vaak genoeg gevraagd waar mijn echte papa was, wie hij was, enz … maar hij werd afgeschilderd als de grote boeman. Ik mocht ‘blij’ zijn dat ik bij mijn moeder mocht opgroeien want bij mijn echte papa zou ik het nog harder te verduren gehad hebben … en als kind … als je telkens weer hetzelfde meemaakt en te horen krijgt …. Dan geloof je dat inderdaad. (na het vertrek 'thuis' heb ik mijn papa wel gezocht, maar spijtig genoeg is hij overleden alvorens we echt een goeie band kunnen krijgen hebben)

Ik was tijdens de pubertijd een erg gesloten meisje, volledig in mezelf gekeerd, werd daardoor ook nog eens gepest op school wat de pubertijd nog moeilijker maakte.

Maar Marc …. Het heeft me ook gehard … gehard op alle vlakken …. soms te, dat geef ik grif toe. Vroeger gebruikte ik maar al te vaak de NEE, ik wou me immers niet meer laten doen. Was dat goed ?? Nee, zeker niet. Met het ouder worden werd de NEE zwakker en zwakker, te zwak…….. want de laatste jaren voelde ik me stilaan terug gekatapulteerd worden in de tijd van toen …. Me door alles en iedereen laten doen. Dit heeft geleid tot een fikse burn-out/depressie vorig jaar.

Ondertussen probeer ik (nog steeds met hulp van dokter en psychologe) eindelijk het nodige evenwicht te vinden in mijn leven. Een evenwicht die ik misschien wel gehad had mocht ik niet meegemaakt hebben wat ik moeten doorstaan heb.

En Marc …. Ik sta er nog steeds en ik hoop uit de grond van mijn hart dat jouw dochter als volwassene ook op haar pootjes terechtkomt zonder al te veel schade. Ik weet dat jij nu enkel kan toekijken vanaf de zijlijn (dat heeft mijn papa ook jaren moeten doen, de 1000-en belgische franken die het hem gekost heeft aan rechtszaken ben ik pas na zijn overlijden, en het leegmaken van zijn woning te weten gekomen). Ik hoop met je mee dat ze ooit beseft wat je toch proberen doen hebt en dat voor de mama boontje inderdaad om zijn loontje komt. (ik heb met de mijne alle contact verbroken en wil ze nooit meer zien!)
Geluk is niet afhankelijk van dingen buiten ons, maar van de manier waarop wij die zien.
Avatar gebruiker
bambie  Vrouw
 
Berichten: 337
Geregistreerd: wo 30 nov, 2005 22:40
Woonplaats: Denderleeuw

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor kaat1 » ma 25 jun, 2018 07:03

ik wordt er stil van.. :pet: en kan maar 1 ding met je mee hopen.. op een dag.. misschien .. ooit..
na de val.. sta ik terug recht
Avatar gebruiker
kaat1  Vrouw
 
Berichten: 5108
Geregistreerd: di 22 jul, 2014 16:53
Woonplaats: oost vlaanderen

Re: Houvast ... de reden... 15 jaar geleden

Berichtdoor Happy1 » di 24 jul, 2018 12:22

Dit raakt me. Het is het verhaal van velen denk ik. En hoewel ik een vrouw ben en zonder te willen op tenen te trappen van vrouwen die dit meemaken, denk ik dat het vooral vaders zijn die dit meemaken.
Ik hoop voor jou dat inderdaad de nuances er komen met de jaren, zoals ik dat ook hoop voor mijn partner, en hopelijk komen die niet te laat.
Elk heeft altijd zijn eigen waarheid, maar de echte die ligt in het midden.

En uiteindelijk zijn de kinderen de dupe hiervan. Een scheiding is zo al moeilijk genoeg voor hen, zonder dat ze hoeven te kiezen.

Ik heb met mijn ex ook heel hevige disputen gehad rond de kinderen, en het is verleidelijk om vanuit je gekwetstheid de ander te raken via de kinderen, bewust of onbewust. Wij zijn eruit geraakt, toen eindelijk alles (financieel) geregeld was met veel water in onze wijn. (elke partij denkt natuurlijk dat hij benadeeld wordt) en we beseften dat we elkaar beter steunden voor onze kinderen. Nu ze ouder worden, zeggen ze dat dikwijls : het is niet altijd leuk, maar toch zijn we blij dat jullie nog steeds kunnen overleggen en aan hetzelfde zeel trekken wat betreft ons..Een nee, is een nee aan beide kanten. Bij ruzies zijn we niet zomaar de opvang voor de boze puber, enkel in overleg met de ander.

Loslaten en de hoop niet verliezen, zou ik zeggen.
Happy1  Niet gespecifieerd
 
Berichten: 2
Geregistreerd: wo 27 jun, 2018 16:56


Keer terug naar Babbelplein

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron