ergernis

Plaats waar je terecht kan met bedenkingen en berichten over allerhande onderwerpen

ergernis

Berichtdoor kaat1 » za 29 sep, 2018 20:15

de papa van mijn kinderen gaat al jaren sedert hij zijn vriendin kent weg,
bij haar familie in het buitenland om samen te vieren, ex ging steeds mee. dat kon voor niks wijken toen.. zelfs niet voor zijn eigen kinderen
elk jaar zorgde ik al voor opvang.. en troost, want de kinderen konden dit niet plaatsen ( ik paste me steeds aan ..)
Nu dit jaar is hij de eerste die , omdat ze niet weggaan Kerstavond vastgezet heeft;
de jongste die is verontwaardigd, ze ziet haar pa zelden en dan denkt hij dat ik kerst ga vieren bij hem, en jou alleen zal laten??? :shock:

de oudste die zegt ja.. :|
toen ik er een opmerking over gaf, hoe me dit echt geraakt heeft, zei ze, awel dat had ik nu van jou niet verwacht :cry:
wel eerlijk gezegd, ik ook niet van haar, ik ben er niet goed van
mijn besluit is deze, doe wat je wil voor je kinderen, of doe gewoon geen zak..
het maakt geen verschil uit
of zal ik zeggen het maakt niet uit bij sommige mensen
dit voelt aan als een kaakslag, en zal tot gevolg hebben dat onze goede band... plots wankel wordt
overdrijf ik nu echt als ik zeg, de volgende keer vraag je maar aan je pa om je te troosten, te steunen financieel, of om zorgen erbij te nemen...ipv aan mij en dan maar klagen dat hij niks doet
grrrrrr... wat ben ik kwaad op dit moment
en ongelooflijk droevig.. het raakt me zo ontzettend diep, het doet me denken aan alle verhalen die ik hier soms lees, hoe kinderen vergeten wat een ouder doet
en vooral wat de andere niet deed, hoe je op die momenten alles opgevangen hebt.. en erna voor voldongen feiten staat als ze vrolijk daar terug keren.. ik kan daar niet bij eerlijk gezegd.. :doh:
het kan me niks schelen dat ze bij haar vader gaat, maar onze kerstavond.. die was me zo ontzettend dierbaar...
of ben ik nu kortzichtig zoals men dochter zegt :achja:
het raakt me zo ontzettend diep, echt waar
nog meer toen ze zei, je kan de avond toch verleggen naar een andere :shock:
nee, kerstavond, is er 1
en die is voor mij heel bijzonder, het is de enige avond van het jaar die ik zo koester hier
na de val.. sta ik terug recht
Avatar gebruiker
kaat1  Vrouw
 
Berichten: 5122
Geregistreerd: di 22 jul, 2014 16:53
Woonplaats: oost vlaanderen

Re: ergernis

Berichtdoor All-een » za 29 sep, 2018 22:59

Goh, 'k zou er ook niet goed van zijn...
Ik ken er ook die zo naar hun vader getrokken zijn toen ze rond twintig waren... Uiteindelijk zijn ze daar wel op teruggekomen... Misschien nog het idee dat er toch nog mogelijkheid is dat hij hen belangrijk vindt..
Die loyaliteit.. Ik vind het iets raar.. Denk ook dat het om bevestiging gaat.. Ik weet het niet... Ik heb dat zelf nooit gehad.. Of misschien een beetje.. Ben daarvoor al te vaak de deur gewezen denk ik .. Zouden mijn kinderen zo tegenover mij reageren .. Echt mijn hart zou ook breken...
All-een  Vrouw
 
Berichten: 560
Geregistreerd: vr 10 apr, 2015 16:54

Re: ergernis

Berichtdoor Aquaman » ma 01 okt, 2018 18:42

Kinderen, hoe oud ze soms ook zijn, kiezen soms de voor hen meest interessante oplossing.
Dit heb ik zelf ook ondervonden toen mijn oudste zoon, waarvoor ik vijf jaar alleen heb gezorgd nadat hij door haar werd buitengezet, terwijl de andere drie slechts om de 14 dagen een weekend kwamen, opeens besliste om terug naar zijn moeder te keren omdat hij mijn manier van opvoeden ineens niet meer goed vond.
Hij is momenteel ook de enige die nog frequent contact heeft met haar.
Dit bracht niet alleen een breuk tussen ons, maar ook tussen zijn broers en zus.
Deze situatie speelt af en toe nog eens parten, vooral op de momenten dat ik mijn vier kinderen bijeen probeer te krijgen (2 maal per jaar).
Men zegt vaak, tijd brengt raad en haalt alle wonden, maar er blijft altijd wel iets ergens hangen.

Sterkte
Veni, Vidi, Velcro...
Avatar gebruiker
Aquaman  Man
Teamlid
 
Berichten: 716
Geregistreerd: di 16 jun, 2009 07:48

Re: ergernis

Berichtdoor Fien » di 02 okt, 2018 16:14

Je kan het niet tegenhouden.

Het blijven kinderen die blijven hunkeren naar liefde en erkenning van hun ouders.Vooral als een ouder zeer manipulatief is ingesteld en het kind in grote onzekerheid wordt geplaatst ivm erkenning en liefde door deze ouder. Het kind springt dan ook op elk mogelijk teken van genegenheid : mama/papa ziet me toch graag... :?

Mijn dochter is deze fase voor het ogenblik voorbij. Ze is de manipulatieve truken van haar vader spuugzat en was zo opgelucht van een expert te horen dat het foutlopen van hun relatie niet bij haar lag, maar bij hem en zijn autisme.
Mijn zoon zit nog volop in een loyauteitsstrijd, en doet liever zichzelf tekort dan op te komen voor zichzelf. Uit zelfbehoud speelt hij een dubbel spel, teneinde zo zijn papa zeker niet tegen zich te hebben. Of zoals de papa al zoveel keren reeds heeft geponeerd "als je niet met mijn visie eens ben, als je niet voor mij bent, dan ben je zowiezo tegen mij..." :(

Het doet pijn. Maar het begrijpen kan die pijn ook iets beter plaatsen.

Fien
"Bonne" ne s'écrit plus avec un "C" !!
Avatar gebruiker
Fien  Vrouw
 
Berichten: 2116
Geregistreerd: za 27 dec, 2003 13:52
Woonplaats: Pajottenland

Re: ergernis

Berichtdoor kaat1 » di 02 okt, 2018 17:48

@ Fien..
Je was de eerste aan wie ik dacht toen ik het hoorde.
Ik hou niks tegen maar heb wel mijn mening gegeven.
Ze doen ermee wat ze willen.. maar wat ik hem niet gun is dat dit tussen ons komt en onze band kapot gaat maken.
Het kwetst maar is zoals je zegt de oudste zei letterlijk voor ne keer dat hij ons vraagt.. het is zoals je zegt het hunkeren naar..
Maar niet bij de jongste..dat is te laat. Hij ging nog niet eens tot aan haar kot..zag geen cursus nog.. het kan maar dan in zijn tijd .per toeval heeft ze dan les :doh: :roll: ah ja een half uurtje later past hem niet.
Eens speciaal rijden dat is iets wat niet in hem opkomt en
Ah ja ..waar ze naar verlangen komt toch nooit.
na de val.. sta ik terug recht
Avatar gebruiker
kaat1  Vrouw
 
Berichten: 5122
Geregistreerd: di 22 jul, 2014 16:53
Woonplaats: oost vlaanderen

Re: ergernis

Berichtdoor Fien » wo 03 okt, 2018 10:36

kaat1 schreef:Ah ja ..waar ze naar verlangen komt toch nooit.


En dat weten en beseffen wij. Maar onze kinderen blijven ernaar hunkeren... En we kunnen er enkel zijn om hen op te vangen, te troosten, te begeleiden, eenmaal het besef hen keihard zal treffen.

Het dramatische aan deze situatie, is dat de "dader" er steeds alles aan doet er zo goed mogelijk uit te komen : het is nooit zijn/haar schuld, i e d e r e e n is tegen hem/haar en gunt hem/haar niets... Wordt de aarde te heet onder hun voeten, omdat bv. een rechter het ziekelijke manipulatieve begint te doorzien, dan verdwijnen ze even van de aardbol, om dan enkele maanden terug te verschijnen alsof er niets aan de hand is... Expert onderzoeken worden in de wind geslagen, sociale onderzoeken niet aan deelgenomen (ah neen, want per toeval even van de aardbol verdwenen), en vonissen zijn slechts een vodje papier,... maar hola, eenmaal terug eisen ze al hun rechten illico presto op. Echter niet op de geijkte manier, neen, natuurlijk via de kinderen... Hoe ziekelijk kan je zijn. Want ja, zij hebben rechten... de anderen hebben enkel plichten...

En durf je eindelijk eens op je strepen staan ivm een vonnis, en dan is het kot te klein... Mag het helaas ondervinden

Soit...
"Bonne" ne s'écrit plus avec un "C" !!
Avatar gebruiker
Fien  Vrouw
 
Berichten: 2116
Geregistreerd: za 27 dec, 2003 13:52
Woonplaats: Pajottenland

Re: ergernis

Berichtdoor lila1 » wo 03 okt, 2018 11:52

Fien schreef:
Het dramatische aan deze situatie, is dat de "dader" er steeds alles aan doet er zo goed mogelijk uit te komen : het is nooit zijn/haar schuld, i e d e r e e n is tegen hem/haar en gunt hem/haar niets... Wordt de aarde te heet onder hun voeten, omdat bv. een rechter het ziekelijke manipulatieve begint te doorzien, dan verdwijnen ze even van de aardbol, om dan enkele maanden terug te verschijnen alsof er niets aan de hand is... Expert onderzoeken worden in de wind geslagen, sociale onderzoeken niet aan deelgenomen (ah neen, want per toeval even van de aardbol verdwenen), en vonissen zijn slechts een vodje papier,... maar hola, eenmaal terug eisen ze al hun rechten illico presto op. Echter niet op de geijkte manier, neen, natuurlijk via de kinderen... Hoe ziekelijk kan je zijn. Want ja, zij hebben rechten... de anderen hebben enkel plichten...

En durf je eindelijk eens op je strepen staan ivm een vonnis, en dan is het kot te klein... Mag het helaas ondervinden


En net dat maakt hem wel duidelijk een narcist...


@kaat,

Ik begrijp je wel, maar ik heb geleerd om zulke dingen niet tussen ons in te laten komen, al blijft het moeilijk..
Indien de kinderen met kerst bij hun vader waren, dan maakten we zelf een paar dagen daarvoor onze eigen kerstavond.. niet helemaal hetzelfde, en het echte kerstavond gevoel verdween wel een beetje, maar het hielp voor de kinderen.. Voor mij zijn de feestdagen nooit meer hetzelfde geweest.. een tijd van het jaar waar je gewoon door moet en waar je het beste probeert van te maken..

Lila.
lila1  Vrouw
 
Berichten: 198
Geregistreerd: ma 19 aug, 2013 16:29
Woonplaats: west-vlaanderen

Re: ergernis

Berichtdoor kaat1 » za 06 okt, 2018 16:22

lila1 schreef:
@kaat,

Ik begrijp je wel, maar ik heb geleerd om zulke dingen niet tussen ons in te laten komen, al blijft het moeilijk..
Indien de kinderen met kerst bij hun vader waren, dan maakten we zelf een paar dagen daarvoor onze eigen kerstavond.. niet helemaal hetzelfde, en het echte kerstavond gevoel verdween wel een beetje, maar het hielp voor de kinderen.. Voor mij zijn de feestdagen nooit meer hetzelfde geweest.. een tijd van het jaar waar je gewoon door moet en waar je het beste probeert van te maken..

Lila.


goh, weet je het is gewoon het feit dat ik de voorbije kerst mocht beleven, op onze bijzonder warme manier, want kerstavond is altijd heel speciaal geweest..
ook na de scheiding als het kon vierden we dat samen, nu meneer terug is moet ik 'wijken'
en daarmee gaat hij een wig terug tussen de zussen brengen, want de oudste heeft een andere band met haar vader ( lees papa hoeft niet meer te zorgen, een bezoekje af en toe is voldoende voor beide partijen, meer kan hij toch niet geven)
de jongste daarintegen zit met dat machteloze gevoel, en blijft ermee zitten, weigert kerst met hem door te brengen en begrijpt haar zus niet op dat vlak..
hij heeft ongelooflijk veel moeite gedaan om na mijn reactie eens langs te gaan op haar kot, zat in de buurt voor zijn werk en is welgeteld een kwartier gebleven :shock: :roll:
maar soit zullen we maar juichen omdat hij moeite deed dan?
sorry, maar ik kan het niet, alweer was ze teleurgesteld want ze gingen samen iets eten, maar de broodjeszaken die hij passeerde waren toch wel allemaal gesloten zeker die dag :doh: :whistle:
eens zijn jongste uit eten nemen, al was het naar de frituur mag er niet vanaf..
ah begrijpen wie begrijpen kan, maar ik doe er niet meer aan mee aan dit gezeik ( sorry voor het woord)
het ergste van al is zijn opmerking na een sms van mijn kant, of hij nog eens moeite zou doen voor zijn jongste, de opmerking of het hem interesseerde kreeg het volgende antwoord :
de kinderen zijn altijd al belangrijk geweest voor mij :shock: :shock: :shock: :think:
wel..
dan heb ik toch een andere invulling van het woord ' vader'
het zal dan wel allemaal aan mij liggen waarschijnlijk :roll: :roll: :roll:
na de val.. sta ik terug recht
Avatar gebruiker
kaat1  Vrouw
 
Berichten: 5122
Geregistreerd: di 22 jul, 2014 16:53
Woonplaats: oost vlaanderen

Re: ergernis

Berichtdoor Sanne » vr 12 okt, 2018 19:28

Kaat ik kan me goed inbeelden dat dit een slag in jouw gezicht is.
Anderzijds lijkt het me geen slechte zaak dat je tegen je oudste dochter zegt dat je het jammer vindt, maar haar keuze respecteert en je hen een heel gezellige kerst toewenst. Dat laatste zal niet zo voelen waarschijnlijk, maar dat is nu even bijzaak.
Als jij niet tegen ligt hierin valt de gehele verantwoordelijkheid bij je oudste dochter, ze is volwassen, je hoeft je daar geen zorgen over te maken.
Het zal niet dezelfde kerst zijn bij jou, maar je kan er wel voor kiezen om het toch gezellig te maken.
Ben benieuwd hoe het daar zal aanvoelen aan de andere kant, ze is een heel warme, intieme sfeer gewend op die avond, zo zal ze dat ook verwachten bij haar pa.
Wie weet, misschien de eerste en ook meteen de laatste keer dat ze kiest om kerst niet bij jou te vieren...
Soms moeten onze kinderen gewoon de kans krijgen om te ontdekken, om te ervaren. Van daaruit kunnen ze verder en elke keer opnieuw hun eigen keuzes maken.
Sanne  Niet gespecifieerd
 
Berichten: 679
Geregistreerd: za 03 okt, 2015 13:47

Re: ergernis

Berichtdoor kaat1 » za 13 okt, 2018 14:37

Sanne schreef:Kaat ik kan me goed inbeelden dat dit een slag in jouw gezicht is.
Anderzijds lijkt het me geen slechte zaak dat je tegen je oudste dochter zegt dat je het jammer vindt, maar haar keuze respecteert en je hen een heel gezellige kerst toewenst. Dat laatste zal niet zo voelen waarschijnlijk, maar dat is nu even bijzaak.
Als jij niet tegen ligt hierin valt de gehele verantwoordelijkheid bij je oudste dochter, ze is volwassen, je hoeft je daar geen zorgen over te maken.
Het zal niet dezelfde kerst zijn bij jou, maar je kan er wel voor kiezen om het toch gezellig te maken.
Ben benieuwd hoe het daar zal aanvoelen aan de andere kant, ze is een heel warme, intieme sfeer gewend op die avond, zo zal ze dat ook verwachten bij haar pa.
Wie weet, misschien de eerste en ook meteen de laatste keer dat ze kiest om kerst niet bij jou te vieren...
Soms moeten onze kinderen gewoon de kans krijgen om te ontdekken, om te ervaren. Van daaruit kunnen ze verder en elke keer opnieuw hun eigen keuzes maken.

Je hebt gelijk.. ondertussen is het wat verteerd..ze kan er ook niet aan doen dat haar ouders gescheiden zijn. We hebben erover gepraat en ik heb gezegd dat dit haar keuze was..ze verwacht wel dat we die kerstavond inhalen zo liet ze uitschijnen toch... moeilijk allemaal.
Maar kerstavond is en blijft speciaal...we vieren dit jaar anders en in mini versie.. maar gezellig maak ik het zeker dat verdiend mijn jongste dochter.. ikzelf en mijn vriend.
En de rest... moet ik afstand van nemen ja... loslaten wat moet. Al doet het pijn. Ze is inderdaad zelf verantwoordelijk voor haar keuzes. Net als ik dat ben.
na de val.. sta ik terug recht
Avatar gebruiker
kaat1  Vrouw
 
Berichten: 5122
Geregistreerd: di 22 jul, 2014 16:53
Woonplaats: oost vlaanderen


Keer terug naar Babbelplein

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron